Medewerkersavond 14 juni

Het lied dat Jurjen voor de medewerkersavond heeft geschreven en 
een uitleg van David Knibbe over het lied van David (Gezang 173).
In Optima-Pluri-Forma
(melodie Nieuwe Liedboek 981: “Zolang er mensen zijn op aarde”; geschreven voor de medewerkersbijeenkomst in de Vierhovenkerk op 14 juni )

In Delft, verscholen tussen bla-dren
Staat torenloos een platte kerk
Waar zij die gelo-ven zich verga-dren
Tot eer van God, almachtig sterk

Gezamenlijk en toch verscheiden
De één vol vuur, de ander lauw
Maar samen zingen en belijden
Zij Gods menslievendheid en trouw

Voor ’t kerkvolk zijn dit zware tijden
Geloven is niet meer je ‘Dát’
De krimp lijkt niet meer te vermijden
Wie kent God nog in deze stad?

Hoe gaan zij om met deze zorgen?
Ook hier diversiteit alom
De één zegt: “Denk maar niet aan morgen”
De ander roept: “Het roer moet om” 

Toch gaat dit kerkvolk niet ten onder
’t Verheft verschil tot nieuwe norm
Zodoende hoopt het op een wonder
De Vierhoven is pluriform

Maar alle gekheid op een stokje
Weet wel dat pluriformiteit
Meer is dan ‘ieder-in-zijn-hokje’
‘t Kost moeite en wellicht ook strijd

Want pluriformiteit moet groeien
Dat kun je aan de schepping zien
God laat wel duizend bloemen bloeien
En elke bloem die krijgt een 10

Wat is de boodschap van dit liedje?
Zie elk verschil, ’t zij groot of klein
Als wonderschoon vergeet-mij-nietje
En plu-reforma zult gij zijn

Ds. Jurjen G. Fennema

Gezang 173
Tijdens de vrijwilligersavond hebben we samen gezang 173 uit het Liedboek: ‘Bidden en zingen voor huis en kerk’ tot klinken gebracht. Ik had nog wat meer over de melodie willen zeggen, in samenhang met de tekst. Omdat ik bang was dat het te lang zou duren, heb ik dit op het laatste moment besloten om maar niet te doen. Misschien is het aardig om dit op deze plaats te vertellen. 

De titel van dit lied over de dansende David voor de ark uit leverde bij u meteen al enige hilariteit op: Kom mee, zei David, allemaal. Als een David blokfluit speelt om een lied te begeleiden met dezelfde naam, is dat inderdaad dubbel. Ook dubbel is de titel omdat hij meteen doet denken aan een bekend liedje: Kom mee naar buiten allemaal. In plaats van naar buiten staat er nu zei David, net zoveel lettergrepen. Kijk je nog beter naar het ritme van beide liederen dan blijken de twee eerste regels vrijwel hetzelfde ritme te hebben. De wijs verschilt wel aanzienlijk.

In dit geval sluit ik me helemaal aan bij de eerste David: Kom mee, allemaal, achter de ark aan, vier feest! God is met ons, rangen en standen tellen niet meer. Misschien ben ik hier wel predikant om geworden, dit visioen van gelijkheid in verscheidenheid is wat een verdwijnpunt is in een schilderij. Daar moeten we heen, daar is alles op afgestemd. Daarom herken ik mij nog steeds in de God die koning David ook zocht. En ik ben blij dat zo’n nieuw prachtig lied in het nieuwe liedboek is opgenomen.

David Knibbe