Protestants Kerkblad Delft - 07 2019

wijknieuws van wijkgemeente Vierhoven van 13 april 2019

Bij de diensten
Zondag 14 april - Palmzondag 
Lucas 19:29-40 vertelt het verhaal over de intocht van Jezus in Jeruzalem. Wat opvalt is hoe een veulen meegenomen wordt. De eigenaars stellen de vraag: ‘Waarom maken jullie het los?’ Het antwoord: ‘De Heer heeft het nodig.’ Matteüs (21:1-11) spreekt over een ezelin en haar veulen en Johannes (12:14-15) over een ezel. 
Mieke de Jong maakte een gedicht bij Lucas 19 met als titel: ‘Mij, een ezel.’ Ze legt alle accent op de woorden: ‘De Heer heeft me nodig!’ En ‘De Heer heeft je nodig.’ De slotstrofe eindigt met: ‘– eens werd het tegen mij gezegd: Ik heb jou nodig!’ 
Gaat het om de eigenaars dan biedt een zin van Ria Borkent in haar gedicht ‘Stille week’ meer soelaas. ‘Hij, Jezus, geeft de sleutels ons in handen van een zachtmoedig soort geloof dat thuishoort bij de Eigenaar.’ Wat vindt u van dat hele gebeuren rond dat veulen? Als u de mede-eigenaar was, hoe zou u reageren?
Ds. Marco Visser

15, 16 en 17 april - drie vespers in de Stille Week 
Samen verzorgen wij de drie vespers. Het thema is ‘Mensen in de stille week’. Maandag bivakkeren we in het huis van Simon te Betanië (Marcus 14:1-9). Dinsdag staan we stil bij ‘Judas Iskariot, die zich afkeert’ (Marcus 14:10-11) en tot slot horen we hoe ‘twee de maaltijd klaarmaken’ (Marcus 14:12-17). Voor deze laatste vesper heeft David Knibbe het gedicht ‘Tweetal’ geschreven.
Ds. David Knibbe en ds. Marco Visser

16 april - Paasviering in Stefanna 
Met medewerking van het koor onder leiding van Sonja Nowee, aanvang 10.30 uur. ‘Jezus leeft’ is het thema van de dienst. Het zijn de twee eerste woorden van lied 641. 
Ds. Marco Visser 

18 april - Witte Donderdag 
Op deze donderdag klinkt de klassieke lezing, Johannes 13: 1-20, over de voetwassing. Telkens horen we deze geschiedenis en vragen we ons af of we er eigenlijk mee uit de voeten kunnen. Met een zekere onbeschroomdheid naar voren komen en in de kring gaan staan om brood en wijn te ontvangen. Want het is de Heer, en geen ander, die ons nodigt te komen aan zijn Tafel.
Ds. Marco Visser 

Cornelis Siepman † 28 maart 2019
28 Maart overleed Cor Siepman op de leeftijd van 87 jaar. Hij woonde samen met zijn vrouw Jannie aan het Prinsessenpad in Den Hoorn. Zij waren in december vorig jaar 59 jaar getrouwd. Vele jaren heeft Jannie hem met goede zorgen en met liefdevolle toewijding omringd. Hij droeg bij aan de warmte en kracht, de stevigheid en saamhorigheid in het gezin door er te zijn en het niet af te laten weten. Het dagelijks naar elkaar omzien in tijden van beproevingen was wederkerig. Is er een groter goed dan dit samen dragen? “Hoe goed is het, hoe heerlijk als broeders en zusters, ouders en kinderen in vrede bijeen wonen. Dat is als dauw op de velden, daar geeft de Heer zijn zegen: leven voor altijd.” Cor kun je typeren als een laconiek man. Hij nam het leven zoals het kwam. Eén van zijn fundamenten daarbij was een vers dat zijn leven lang mee ging: “Ik ga slapen ik ben moe, ‘k sluit mijn beide ogen toe, Here houdt ook deze nacht, over mij getrouw de wacht.” 
Het tuintje achter was voor hem een ‘paradijsje’. Drie-en-dertig jaar werkte hij als fruitcontroleur bij het Kwaliteits Controle Bureau. Het favoriete fruit was de Gieser Wildeman peer. Die stoofpeer hoorde voor hem bij het goede leven. Cor zong jarenlang bij het Schevenings mannenkoor. De repetitieavonden waren een van die vaste onderdelen in zijn leven. Hij hield van regelmaat. Op de ene dag jeu-de-boulen, op een andere vaste dag er met een van de kinderen op uit. Het onthouden van getallen kon hij als geen ander. Het nummer van een teler bij de veiling, hij kende ze allemaal. 
Op dinsdag 2 april vond in de Dorpskerk te Schipluiden de afscheidsdienst plaats, gevolgd door de begrafenis op de Algemene Begraafplaats aldaar. In de dienst werd Psalm 121 gelezen waar de bemoedigende woorden staan: ‘Mijn hulp is in de Naam van de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft.’ Wij bidden Cor’s vrouw, kinderen en kleinkinderen en allen die hem gekend hebben toe dat zijn nagedachtenis tot zegen mag zijn.
Ds. Marco Visser

Tietje van der Zee – van Dijk * 14 februari 1928 † 29 maart 2019
Tiny werd geboren in het grote gezin Van Dijk, en groeide op in een boerderij in Harkema, in Friesland. Tiny van der Zee was een doorzetter. Rond haar 20e leerde zij de bakkerszoon Joseph van der Zee kennen, en op 15 mei 1952 trouwden zij met elkaar. 
Sommige van haar broers emigreerden naar Amerika, Joseph en Tiny verhuisden naar Rotterdam en later naar Delft. Daar kwam Martine bij hen wonen. Tiny stopte met haar werk, zodat zij voor haar kon zorgen. Dit herinnert Martine zich goed: haar moeder die altijd klaar voor haar stond, een kop thee na schooltijd en praten over de dingen van de dag. Ze kon heerlijk koken – echte Hollandse pot. Zo zorgde zij voor Martine en Joseph. Geloof was belangrijk voor haar. Ze ging trouw naar de kerk, bestudeerde de bijbel, bad iedere dag. Vanuit het geloof kreeg ze haar normen en waarden, en deze heeft ze ook verder doorgegeven en voorgeleefd.
Toen Joseph ziek werd, heeft ze voor hem verder gezorgd. Iedere dag liep ze naar Stefanna, om daar bij hem te zijn. Toen Joseph stierf had ze veel verdriet – ze waren immers 58 jaar gelukkig getrouwd geweest.
De laatste jaren bleef ze in de Vijverhof wonen. Met de hulp van Martine, Tzorg en Careyn en ook geholpen door haar sterke wil, kon ze op zichzelf blijven wonen. Dat heeft haar veel plezier gedaan. De band tussen Martine en Tiny is de afgelopen jaren daardoor heel hecht en sterk geworden. Ze kende alle bewoners van de Vijverhof, en ging graag op woensdag met een aantal van hen een hapje eten. Tiny was sterk en gezond – hoewel de leeftijd haar op het laatst wel minder mobiel maakte. Vorige week maandag werd ze ziek. Waar de eerste dagen de verwachting was dat zij beter kon worden, ging het ineens snel slechter. Tiny van der Zee–van Dijk is afgelopen Vrijdag, 29 Maart, rustig overleden in het bijzijn van haar dochter. Op woensdag 3 april is zij op de begraafplaats Iepenhof te Delft begraven.
Ds. David Knibbe

Palmpasen
Met Palmpasen vieren Stef en Julia een feestje omdat de tuin af is. Op Palmpasen komt Jezus Jeruzalem binnen. De mensen juichen en zwaaien met palmtakken. Dat vieren we met de kinderen ook in de Kindernevendienst: we gaan allemaal een Palmpaasstok maken! Daarna lopen we in een intocht door de kerk. Komen jullie ook stokken versieren?
Gabrielle Uitbeijerse en Janine Rijpkema

Chat
Voor jongeren tussen 12 en 15 jaar is er op zondag 14 april chat. Jullie zijn hartelijk welkom van 10.00 tot 11.00 uur in de Jack Sparrowzaal in de Vierhovenkerk.
Gerben Gerritsen en Neely de Ronde

Inleverdatum kopij
PKD 8 verschijnt op 27 april. Kopij kan tot dinsdag 16 april 19.00 uur worden ingeleverd. Het e-mailadres is wijkredactie.vierhoven@gmail.com.


19 april - Goede Vrijdag 
De staties van Tanja Minks die gedurende deze veertigdagentijd in de kerk hangen, komen één voor één aan bod. Aan de hand van de tien staties, minus de laatste, wordt de Via Dolorosa, de lijdensweg, gelopen. 
Ds. Marco Visser
Stille zaterdag - Paaswake
De Paaswake is anders dan anders. Het aantal lezingen uit het Oude Testament is teruggebracht naar drie. De doopgedachtenis en het avondmaal zijn samengevoegd. Dat houdt in dat de dienst inhoudelijker wordt. Muzikale intermezzi en een prachtige bijdrage van de cantorij komen nu veel meer uit. De eigenheid van de Paaswake is eigenlijk heel on-protestants. Zingen, bidden, lezen, vieren, muziek, bezinning en verstilling. Wie dit in zijn leven tekortkomt, is deze dienst een aanrader. 
Ds. David Knibbe

Zondag 21 april - Paasmorgen
‘De Heer is waarlijk opgestaan!’ Dit credo klinkt tijdens elk paasfeest. Het is een uitspraak die getuigt van vertrouwen en moed, van optimisme en standvastigheid. Lied 617 vertelt het opstandingsverhaal. De tekst gaat terug op een populair Duits geestelijk volkslied uit de veertiende of vijftiende eeuw. Het gaat over de drie Maria’s, die op de paasmorgen naar het graf van de Heer gaan. Van de angst en het wegvluchten zoals beschreven in Marcus 16 en Lucas 24 is in het lied weinig overgebleven. Het is een groot Halleluja.
Michèle Kooistra en Han Kooreman spelen een kort spel dat op een bijzondere wijze een licht werpt op het Paasfeest. De plantenbak die in maart door de kinderen van de nevendienst gevuld werd, wordt getoond. Ook horen we hoe Julia en Stef van het braakliggend stukje grond iets moois hebben gemaakt.  
Ds. Marco Visser

In memoriam
Jacob Cornelis van Leeuwen * 2 oktober 1926 † 22 maart 2019
Zijn leven begon in Huis ten Dorp, in een groot gezin. Jaap van Leeuwen hield ervan om op de achtergrond te blijven, in zijn huwelijk, in het gezin en op zijn werk. Hij volgde, toen hij uit Indië kwam, zijn broer op als beheerder van de Raiffeissenbank in Schipluiden, die later Rabobank zou worden. Hij bouwde een reputatie van betrouwbaarheid op, die afstraalde op zijn kinderen. Hij was goed met cijfers. Hij hield deze eigenschap van niet opvallen vasthoudend vol, maar wist ook onopvallend de toon te zetten. Nauwkeurig was hij ook als penningmeester van vier verenigingen. Hij leerde zichzelf de weg in het computerprogramma Excel en de weg wist hij altijd te vinden onderweg. Verdwalen was er niet bij. In stilte genoot hij van de kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen. Zijn geloof speelde op de achtergrond een rol, de kerk en de diensten namen een grote plaats in zijn leven in. Maar op de voorgrond kwam het in de Kreek, waar hij de laatste tijd was opgenomen. Daar kwamen zijn geloof en zijn vragen naar voren. Met behulp van een praatpapier dat zijn dochters maakten, kon hij communiceren. Door te praten, te zingen en te bidden, te lezen uit de Bijbel gingen zijn vragen in gesprek met zijn geloof en hielpen onze stemmen en die van God hem over die drempel die ieder mens schuwt te zetten. 
Voor iemand die nooit ziek geweest was, was de tijd na 2014 toen hij afasie kreeg zwaar. Een hersenbloeding maakte hem beperkt – maar absoluut niet verbitterd. Hij bleef alert, betrokken, gelovig, vragend. Nog zie ik zijn duim, als hem iets beviel. Het overlijden van Willy in 2017 gaf hem intens verdriet. De enige keer dat hij zichtbaar huilde. 
Toen hij ongeneeslijk ziek bleek te zijn eind vorig jaar, was dat voor hem en zijn vrouw zwaar. Hoe kon je nu verder? De communicatie was toch al zo moeilijk. Zijn vrouw en hij die loyaal naar elkaar toe waren, die altijd samen alles opvingen, die na een huwelijk van meer dan 65 jaar verknocht aan elkaar waren, moesten elkaar leren loslaten. Voor beiden een zware opgave. Voor de kinderen en hun gezinnen was deze periode ook immens zwaar. De bezoeken, het regelen van zorg, het zorgen voor hen. 
Op het laatst wilde hij niet alleen zijn. Hij was altijd al een familiemens, nu het sterven dichterbij kwam wilde hij nabijheid, troost. 
We vonden dat in het zingen en lezen over de mus die een plaats vindt bij de tempel, in Paulus die in leven en sterven zich een kind van God weet en in Johannes die ziet dat in de hemel God de tranen van de mensen droogt. 
Ds. David Knibbe

Plantje en Paaskaart
Op Paaszondag stelt de diaconie 100 plantjes met een kaart voor Pasen beschikbaar. Iedereen mag een plantje en kaart meenemen voor een zieke, een goede vriend of vriendin, een oudere of jongere, die niet naar de kerk kon komen. Voor alle bezoekers van de Paasdienst is eveneens een kaart aanwezig. 
De diaconie

Kerk en Israël 
In de maanden april, mei en juni wordt er in de Vierhovenkerk aan dit onderwerp aandacht gegeven. Op dinsdagmiddag 7 mei komt Reinier Gosker een lezing houden. De tentoonstelling: “Al waren onze monden vol zang” hangt vanaf 28 april in de kerkzaal. De vitrinekast wordt ingericht met materialen rond het thema. In de week van 21 april wil het bestuur van de Vierhovensociëteit de vitrinekast inrichten. Er zijn vast mensen die hiervoor iets willen uitlenen. Wilt u dit één van de bestuursleden laten weten?
Nico Booster, Henny Melis, Wim Schut, Henk van Strien en Marco Visser

Sagrada Familia
De Sagrada Familia is een kerk in aanbouw in Barcelona. Het is niet zomaar een kerk. Uiteindelijk zullen achttien hoge torens de basiliek bekronen. De keer dat ik er een aantal uren in verbleef, was ik overweldigd door de lichtinval, de hoogte, de rust die ervan uitging, de steensoort die gebruikt is en de (nog?) totale afwezigheid van beelden. Op één na, trouwens. Een kerk die mij intrigeert. Voeg daarbij dat de innerlijke rust van het gebouw uiterlijk omzoomd wordt door ongekend druk beeldhouwwerk, dan stemt alleen deze tegenstelling tot nadenken. De kerk staat op een verhoging in het landschap en wedijvert met twee bergen in de omgeving. Toen de bouw eind negentiende eeuw begon, stond het op braakliggend terrein, nu is het omgeven door gebouwen en woningen. Ik wil u iets laten proeven van de sereniteit van het gebouw. Dit probeer ik te doen met woorden, afbeeldingen en misschien een enkel filmpje. 
De sociëteit, dinsdag 23 april van 14.00 tot 16.00 uur in de Vierhovenkerk
Ds. David Knibbe

Gebedsgroep
Op dinsdag 23 april om 19.00 uur (tot ongeveer 19.45 uur) komt de gebedsgroep bij elkaar in de Vierhovenkerk. Mocht u graag voor iets of iemand willen laten bidden, laat het weten, (015) 2577645 of (06) 21701198. 
Jenne de Haan

Giften
Een bezoekmedewerker ontving van NN €20 voor de kerk.