Protestants Kerkblad Delft - 12 2014

wijknieuws wijkgemeente Vierhoven van 28 juni 2014

Bij de diensten
Zondag 29 juni, Zomertienerdienst 
‘Leven met lef’ is het thema. Het afgelopen seizoen was: ‘Schaamte en trots’ de kapstok van de tienerdiensten. Het ging bijvoorbeeld over je uiterlijk (plastische chirurgie) en je christelijk geloof (zingen met de Paasjubel op de Markt). 
Tijdens de zomertienerdienst treedt de Bijbelse figuur Esther voor het voetlicht. Zij was een vrouw die (uiteindelijk) uitkwam voor haar geloof. De Praiseband ‘Online’ verleent haar medewerking. De band bestaat uit: Martina (zang, (dwars)fluit, djembee), Joël (piano, zang), Kees ((bas)gitaar, zang), Jillis (leadgitaar) en Marten (drums, djembee). De groep zal alle liederen begeleiden. Deze muzikale medewerking en het deels volgen van de orde van de tienerdienst zal het karakter van de viering kleuren.
Ds. Marco Visser

Zondag 6 juli
Tussen het Griekse vasteland en het schiereiland de Peloponnesos ligt een landengte met daarop de havenplaats Korinthe. Ten tijde van de eerste christelijke gemeente, gesticht door de apostel Paulus, was Korinthe al een belangrijke havenplaats. Je kwam er mensen tegen uit alle hoeken van de toenmalig bekende wereld. Mensen die behalve zichzelf ook hun gewoontes en opvattingen meenamen. Korinthe was een smeltkroes van vele culturen. Die multi-cultuur kon de eerste gemeente niet buiten de deur houden.
Zouden we de gemeente in Korinthe vandaag de dag pluriform noemen? Zelf denk ik dat het punt van het toelaatbare aan verscheidenheid ruimschoots was gepasseerd. De verschillen waren inmiddels zó ver doorgeschoten dat verdeeldheid dreigde en zelfs splitsing. Dat laatste baarde Paulus grote zorgen. Hij klom in de pen en schreef een brief: de eerste brief aan de Korinthiërs.
Op 6 juli wil ik, aan de hand van de tekst uit 1 Korinthiërs 1:10-31 met u op zoek gaan naar het kantelpunt van verscheidenheid van geloven binnen de gemeente. In hoeverre werkt zij verrijkend en waar slaat dat om en gaat verscheidenheid de gemeenschap juist ondermijnen? Kunnen wij in Vierhoven zo’n kantelpunt ontdekken?
Ds. Jurjen G. Fennema

Zomerprekenserie over de eerste brief van Paulus aan de gemeente in Korinthe
De gemeente een zorg, zorg voor de gemeente
Waarom willen wij over deze brief preken? Op de beleidsdag van de kerkenraad spraken wij over de nabije toekomst van onze wijkgemeente. Items waren onder andere jongeren en gemeenteleden van 30 tot 50 jaar, kerk in de buurt en de verantwoordelijkheid van gemeenteleden voor het reilen en zeilen van de gemeente. In mei werd op de gemeenteavond gesproken over ‘De Vierhovenkerk in 2024’. U werd gevraagd met de kerkenraad mee te denken. In het najaar komt er een vervolg.
In de eerste brief aan Korinthe staat eveneens het leven van de gemeente centraal. In die brief spreekt Paulus zijn zorgen uit over ‘leiderschap, relaties, seks, sociale tegenstellingen, vrijheid en verantwoordelijkheid’, aldus Stefan Paas e.a. in hun boekje ‘Geloven in de marge’. 

Negen preken
In juli en augustus wordt gelezen uit 1 Korinthiërs 1, 3, 5(en 6), 9, 10, 11, 12, 14 en 16. De brief spreekt bijvoorbeeld over de gaven van de Geest. In hoeverre zijn wij in onze gemeente ‘gavengericht’ bezig of zoeken we bij ooit ontstane functies mensen? Hoe zinvol zijn de werkzaamheden? Toon Tellegen vertelt het verhaal over nijlpaard. Nijlpaard wil heel graag andere dieren helpen. Hij loopt van hot naar her, maar wat blijkt: niemand zit op zijn hulp te wachten.
Ds. Marco Visser

Voorbedenboek
Op 10 juni is op de wijkkerkenraad het voorstel van de diaconie overgenomen om door te gaan met het voorbedenboek. Regelmatig zijn er mensen die een voorbede vragen voor een persoon, groepen (vluchtelingen) mensen of bepaalde zaken (vrede, verkiezingen). Wanneer voorbede wordt gevraagd voor een persoon dan moet diegene daarover ingelicht zijn. In het voorbedenboek kan altijd genoteerd worden: “voor mijn buren die een zware tijd doormaken”. De bede “Voor de familie Jansen van de Jansenstraat die zware tijden doormaken” kan alleen als zij daarvan op de hoogte zijn. 
Ds. Marco Visser

Wijkkerkenraad
Op 10 juni zijn op de wijkkerkenraad de werkverslagen van de predikanten besproken. De drie predikanten vinden de Permanente Educatie inhoudelijk goed en zinvol is, maar de organisatie en planning is lastig. Veel cursussen zijn tussen Kerst en Pinksteren, wat in de kerk de drukste tijd is. Bovendien is de tijdsbesteding niet altijd makkelijk in te schatten. De nieuwe opzet wordt te zijner tijd landelijk geëvalueerd. 
In een brief doet een gemeentelid het voorstel om in het kerkblad uitgebreider te rapporteren over ziekenhuisopnames en verhuizingen (naar bijvoorbeeld verzorgings- en verpleeghuizen). Reden is dat je als ouder, aan huis gebonden gemeentelid, geïnformeerd wilt blijven. Tegens (privacy, extra belasting voor een zieke of diens familie als ze moeten zeggen dat ze het niet vermeld willen hebben) en voors (het onderlinge meeleven, kaarten die gezonden kunnen worden) zijn afgewogen. De meerderheid is voor vermelden. De predikant kan altijd vragen of vermelding in het kerkblad op prijs gesteld wordt.
Ds. Marco Visser

Uitnodiging Kindernevendienst

Bazaar
De data voor de bazaar zijn vrijdag 26 september van 19.00 tot 21.30 uur en zaterdag 27 september 10.00 tot 14.30 uur.
De bazaarcommissie: Gerda Braaksma, Wim Huisman, Han Kooreman, Marijke Koreneef, Henny Melis, Ab Moes en Rommert Stellingwerf

Gift
€ 40,00 van de fam. S. (via bezoekmedewerker) voor de diaconie.

Inleverdatum kopij 
PKD 13 verschijnt op zaterdag 19 juli. Dit is een nummer voor vier weken. Kopij kan tot dinsdag 8 juli 18.00 uur worden ingeleverd. Het e-mailadres is wijkredactie.vierhoven@gmail.com


Zondag 13 juli
Op 13 juli vieren we het Heilig Avondmaal en verleent de cantorij medewerking. In deze tweede zomerpreek over de eerste brief van Paulus aan de Korinthiërs lezen we 3:1-23. Ging het in het eerste hoofdstuk over het constateren van de verscheidenheid, hier ligt het accent op de eenheid in verscheidenheid en dat is Jezus Christus. Hoe groter (het vertrouwen en geloof in) de eenheid, des te minder wordt de angst om jezelf in en aan een ander te verliezen.
Evenals in het eerste hoofdstuk speelt Paulus met de begrippen wijs en dwaas. Wat wijs is in de ogen van mensen ontmaskert God als dwaasheid. Dit moet niet worden gezien als een ‘Lof der zotheid’ (niet van Erasmus maar van Paulus). Er is niets mis met het verstand als zodanig, maar wel met de claim op de absolute waarheid van het verstand. Het getuigt van wijsheid wanneer jij je bewust bent van de grenzen van je verstand. Niemand beschikt over DE waarheid. Door DE waarheid via Jezus bij God te leggen wordt het gemakkelijker om onszelf te relativeren. 
“Niemand weet het, dus iedereen mag het zeggen”.
Ds. Jurjen G. Fennema

In Memoriam Adriaan Cornelis Rensen † 3 juni 2014
Dinsdag 3 juni is in het Reinier de Graaf Gasthuis overleden Adriaan Cornelis Rensen in de leeftijd van 85 jaar. Hij woonde met zijn vrouw Jo aan de Koningin Wilhelminalaan te Den Hoorn. Aad was een man die van gezelligheid hield. Mensen om hem heen. Met of voor hen met de auto rijden. Iemand even helpen als het kon. Vol goede moed ging hij half april naar het ziekenhuis te Rotterdam voor een hartoperatie. Hij kwam naar Delft, maar dat betekende niet dat het beter ging. Aad moest onder ogen zien dat hij het niet meer zou redden en nam bewust afscheid van zijn geliefden. Met dankbaarheid keek hij terug op een mooi en goed leven met zijn vrouw, met wie hij 1 september 60 jaar getrouwd zou zijn. Zijn drie kinderen, hun gezinnen en de familie betekenden veel voor hem. In korte zinnen sprak hij zijn geloof uit: “je leven overgeven aan God’ en “je geborgen weten in de hand van God”. De trouwtekst die op de rouwkaart stond luidde: ‘Wentel uw weg op de Here en vertrouw op Hem en Hij zal het maken’. Vele jaren reisde hij met zijn vrouw naar Zwitserland. De bergen onderstreepten voor hem de grootsheid van God de Schepper. Op de rouwkaart een afbeelding van de Matterhorn met de woorden, ‘Willst du die Almacht Gottes sehen, so musst du in die Berge gehen’. 
Zaterdag 7 juni vond, voorafgaande aan de begrafenis in Schipluiden, de dienst van Woord en gebed plaats in de Vierhovenkerk. 
Wij bidden voor Aad zijn vrouw Jo, hun kinderen en kleinkinderen en allen die hem gekend hebben. Dat zijn nagedachtenis ieder tot zegen zal zijn. 
Ds. Marco Visser

Uit de wijk
Elzo Zantingh (Nasserstraat 5, 2622 EZ Delft) moet op 15 juli een knieoperatie ondergaan. We bidden dat het werk van de artsen slaagt en hij verlost wordt van de pijn. We denken ook aan zijn vrouw Adrie die haar trouwe mantelzorger enige tijd kwijt is.
De heer en mevrouw Sparreboom (J.J. Slauerhoflaan 29, 2624 JV Delft) laten weten dat zij de bloemen uit de kerk ter gelegenheid van hun vijftig jarig huwelijk erg op prijs hebben gesteld en bedanken u als gemeente.
Ds. Marco Visser

Rien Slooter (Marterstraat 14) is ontslagen uit het ziekenhuis in afwachting van een operatie. Hij is behoorlijk verzwakt, maar moet juist voor de ingreep voldoende zijn aangesterkt. Beetje bij beetje gaat hij vooruit, maar het geduld van het gezin en de familie wordt wel op de proef gesteld. Wij leven en bidden met hem mee.
Ds. Jurjen G. Fennema

De heer J.L. de Roo, Pijperring 23, is opgenomen in Revalidatiecentrum
Marnix, Marnixlaan 5, 3132 PL Vlaardingen. Het gaat naar omstandigheden
goed. Wij denken aan hem en bidden voor hem!
Ds. David Knibbe

Verbinding met de Buitenhof
De gezinnen van de voedselbank kunnen de komende weken rekenen op hun wekelijkse pakket. Zaterdag 14 juni zamelden zestien vrijwilligers van de Vierhovenkerk 67 kratten met houdbare producten in bij de supermarkt Albert Heijn aan de Martinus Nijhofflaan. Zo helpen de mensen in de Buitenhof elkaar. Wie iets meer te besteden heeft, koopt een product (of meerdere) voor een ander die op dat moment wat minder heeft.
Zo kan de Vierhovenkerk “kerk-voor-de-buurt” zijn. En de vrijwilligers, waaronder deze keer ook vier jongeren, vinden het leuk om mee te helpen. 
Op donderdagmiddag komen er zo’n 90 mensen in de Vierhovenkerk hun pakket ophalen. Steeds meer mensen blijven gezellig met elkaar praten en krijgen een kopje koffie of thee met een koekje. Zo ontstaan er onderlinge contacten en wanneer iemand niet kan komen, neemt een ander het pakket mee!
De diaconie

Interview praktisch christen-zijn
Dit is het zevende interview in een korte serie over praktisch christen-zijn. De vragen zijn van Henk Joon, namens de diaconie, de antwoorden van Els Alblas.

Wat betekent voor jou het gebed: “Zegen het werk van onze handen?”
Het gebed (ook groepsgebed) is in mijn leven een steeds belangrijkere rol gaan spelen. Ik heb de neiging om veel te doen (Martha figuur), maar het is ook belangrijk tijd te nemen om het eerst in gebed naar God te brengen (aan de voeten van Jezus te zijn). Dan gaan er deuren open of soms dicht of er gaan tijden over heen voordat ik iets zie gebeuren. Maar ik moet er zelf ook voor open staan. Als ik voor iets bid, neem ik het risico dat ik zelf door God wordt ingeschakeld. Als het me niet los laat, is dat voor mij een aanwijzing dat ik er iets mee moet gaan doen.

Hoe speelt de verwachting van het Koninkrijk van God een rol in jouw leven?
Door wat ik in mijn dagelijkse bezigheden/vriendschappen mag doen, merk ik dat God door mij heen wil schijnen en zich wil laten zien zodat hier op aarde iets van Gods koninkrijk zichtbaar mag zijn. Ik hoop en bid dat de mensen in mijn woonwijk, in mijn familie, op mijn werk en ook mijn vrienden God mogen leren kennen. Een paar voorbeelden:
Een paar jaar geleden nodigde ik vrienden uit met tweede kerstdag om te eten. Ook een mevrouw, die met haar zoontje net in mijn straat was komen wonen, had ik uitgenodigd. Ik kwam op het idee om deze kerstmiddag iets te organiseren, omdat ik zelf alleen thuis zou zijn. Hieruit is vriendschap met haar gegroeid, tot zelfs een soort familieband. Een "oma"rol is ontstaan voor een jongetje van nu zeven jaar oud (hij heeft geen echte oma meer). Ik hoop dat de liefde van God door mij heen mag schijnen. Ik ontvang er veel door terug en wordt hier blij van. Ik heb namelijk geen kinderen, dus ik had nooit gedacht dat ik oma zou worden genoemd. Prachtig was het dat de moeder mij vroeg om “oma” te mogen zijn voor haar zoontje. 
De moeder vroeg kort geleden: "Kunnen we nog een keer “de Ark” bezoeken?”... want haar zoontje wil graag voor de tweede keer naar de grote modelboot van de Ark, omdat op school dit verhaal is verteld. Dus dat gaan we zeker doen.

Ik heb een buurvrouw uit Servië. Zij vertelde dat ze kleding inzamelde voor Servië, omdat er door langdurige regen overstromingen waren en mensen niets meer hadden. Toen ik haar mijn kleding kwam brengen, stond ze op straat en er kwamen een paar buren bij haar auto, die ook kleding brachten. Deze buurvrouw hoort bij een Servisch orthodoxe kerk, die ervoor zorgt dat de kleding daar gebracht wordt waar het nodig is. Hier werd ik door geraakt, dat je zo met elkaar kunt meeleven en voor elkaar iets kan betekenen als buren en verbonden bent, via jouw eigen buurt, met je medemens ver weg.

Op mijn werk, als persoonlijk begeleider op een activiteitencentrum, kom ik mensen tegen vanuit verschillende landen met hun eigen cultuur/geloof. We eten gezamenlijk en ik bid altijd voor mijn eten (vraag geen stilte ervoor). Ik krijg hier positieve reacties op van onder andere mensen uit andere culturen met hun geloof. Een cliënt die vroeger zelf ook bad, wordt hier vaak door geraakt. Hij vraagt dan: Wat bid je nou? Men weet hierdoor dat ik gelovig ben. Ik word in gesprekken hierop aangesproken, terwijl ik er zelf niet over begin. We respecteren elkaars geloof en ik sta open voor hun verhaal, over hun geloof en vasten. Ik leer veel van hen, over hun land en wat zij meemaakten. Dit brengt het dichtbij, zeker als er iets speelt van onrust/oorlog in hun geboortestreek.
Henk Joon