Protestants Kerkblad Delft - 19 2020

Wijknieuws van wijkgemeente Vierhoven van 7 november 

Wilt u een kerkdienst bijwonen?
U kunt zich voor de zondagen 8 en 15 november telefonisch (06 18479463) aanmelden op donderdagmorgen tussen 9.00-12.00 uur (of eerder per mail scriba-vierhovenkerk@ziggo.nl) bij scriba Peter Plugers. 
Twee coördinatoren en de koster van de zondag begeleiden de gang van zaken. U wordt als gemeentelid tussen 9.30 en 9.55 voor de kerk verwacht. De coördinatoren leiden u naar de zitplaatsen. U moet zich goed voelen, handen desinfecteren en de jas meenemen in kerkzaal. Van het toilet mag alleen in noodgevallen gebruik gemaakt worden. Er wordt niet zelf gezongen, noch geneuried. Na de zegen gaat men zitten. De coördinatoren geven aan wanneer en hoe de kerkzaal kan worden verlaten. Er is geen koffiedrinken, crèche of collecte. Gelukkig kunnen we zo toch een aantal gemeenteleden toelaten bij de diensten.
Kerkenraad Vierhoven

In memoriam Marijtje Ardesch-Drijfhout
6 oktober overleed zij in haar woning aan de Buitenhofdreef in de leeftijd van 91 jaar. Toen zij trouwde met Barteld was hun tekst ‘Wees tot zegen’ uit Genesis 12:2 in de goede Staten Vertaling. En die opdracht heeft zij vervuld. Voor veel mensen is zij tot zegen geweest en verspreidde zo het licht van Christus. In haar jeugd leerde ze een gebedstekst die haar leven lang mee ging en die luidde:
‘Laat mij van uw grote kudde toch een heel klein schaapje zijn Ik vouw mijn beide handen buig mijn knieën voor U, Heer trouwe Vader in de hemel Zie op mij in liefde neer. Laat mij vroeg uw kindje zijn neem mij aan zo jong en klein.’
In de tekst staat dat jij een bijzonder mens bent, zijn kind bent en toebehoort aan God. Tegelijk dat je deel uit maakt van de kudde, van een groter geheel. Zij wist zich lid van het lichaam van Christus en verstond wat het dienaarschap in hield met haar onbaatzuchtigheid. Klaar staan voor haar kinderen en kleinkinderen, klaar staan voor wie haar pad kruiste. Een vrouw die als Amsterdamse er van hield de dingen recht voor zijn raap te benoemen. Open en oprecht. Normen en waarden droeg ze over, maar zonder dwingelandij. Eerder met humor. Vele jaren deed ze bezoekwerk in de gemeente. Tot voorkort nog actief in Stefanna waar haar man Barteld ook een tijd verbleef. Of ze na haar overlijden bij haar hemelse Vader zou zijn? Wie zou zeggen: ‘jouw stoel staat daar al klaar’ kreeg te horen: ‘Daar ga jij niet over.’ Toch stond er op de rouwkaart een tekst die het vertrouwen uitspreekt dat het goed zal komen: 
‘Als je de voet op een andere oever zet en het blijkt de hemel te zijn. Als je dan door een hand wordt aangeraakt en het blijkt God’s hand te zijn. Als je dan muziek hoort en het blijken engelen te zijn. Dan ben je niet heengegaan maar naar Huis gegaan.’ 
Maandag 12 oktober vond in de Vierhovenkerk afscheidsdienst plaats, daarna werd zij in besloten kring begraven. Wij bidden voor haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen dat de zegen die zij was hen tot troost zal zijn.
Ds. Marco Visser

In memoriam Maria Helena Hendrika Pruijssers- Esser
8 oktober overleed Mary in het Reinier de Graaf Gasthuis waar ze kort daarvoor vanuit haar huis aan de Pijperring heen was gebracht. In de leeftijd van 96 jaar is zij gestorven. Mary Pruijssers was zij tot zegen van haar medemens. Zo organiseerde zij met haar man voor ouderen in Delft jarenlang ‘de Lichttoer’. Voor mensen met een beperking waren er de acties waarbij boodschappen werden ingezameld. Ze draaide mee met een sociëteit voor mensen met een beperking. De plakboeken bij haar thuis getuigden van al die ondernemingen. 
Want ondernemend was deze voormalig typiste op het toenmalige ministerie van Overzeese zaken. Hoewel ze de armoede van huis uit kende kreeg ze toch de gelegenheid de Mulo te volgen en om zo later haar werk te kunnen doen als stenotypiste en later als doktersassistente.
Haar leven ging niet over rozen. De laatste jaren werd het zwaarder en zwaarder. Verwarring trad op en daarmee gepaard gaande waanideeën maakten het leven moeilijker. Steeds minder kon ze de mooie en goede dingen nog onderkennen. Haar levensweg is meer dan die laatste jaren en ook voor haar geldt: ‘Niet belangrijk is de weg die je gaat, maar het spoor dat je achterlaat.’ Zij trok een spoor en leerde doorzetten. Daarbij bleef die lijn met haar hemelse Vader intact. Een lijn die haar raakte tot in het hart. Haar opbeurde. Ze wist dat die Herder uit psalm 23 er ook voor haar was en mee trok en haar leidde door de wereld vol mist. Op de rouwkaart stond:
‘Niemand weet wat leven is, Alleen dat het gegeven is. En dat van dit geheimenis, God het begin en het einde is. God de alfa en de omega, Hij draagt heel ons leven.’
Vrijdag 16 oktober vond de afscheidsdienst op Jaffa plaats en werd zij bijgezet in het familiegraf. We wensen haar kinderen en kleinkinderen Gods vrede toe en alle goeds. 
Ds. Marco Visser

In memoriam
Jan Daniel de Hertogh overleed 10 oktober in de leeftijd van 87 jaar. Hij woonde met Lies aan de Eekhoornhof alwaar hij stierf. Jan en en Lies kwamen naar Taizé-vieringen. Daar klonk onder andere het lied ‘Als alles duister is ontsteek dan een licht.’ In dat licht namen we afscheid van deze doener, altijd bezig in zijn schuurtje. Binnen de kerk konden we rekenen op zijn medewerking als loper voor de actie Kerkbalans. De stilte van Taizé, de rust en het gebed en daarnaast het werk, het bezig zijn, vormen tezamen het klassieke ‘ora et labora.’ Kaarsen ontsteken om je dankbaarheid te uiten en om te bidden als je in de put zit, als het nacht is. Jan en alleman kennen die put, dat onvolmaakte leven. Ontsteken we dan het licht en denken daarbij aan Jezus, het licht der wereld, die de wet en de profeten vervulde, dan hebben we een lamp voor onze voeten en een licht op ons pad. Jezus bidt voor ons en zegt tegen Petrus ‘Ik heb voor je gebeden’ (Luc. 22:32a). Het was de trouwtekst van Lies en Jan. Jezus bidt voor Simon Petrus die daarna Jezus tot driemaal toe zal verraden. Petrus kan meepraten over teleurstellingen en mislukkingen. Maar het licht blijft schijnen hoe donker de nacht ook is. Jan was een reislustig man, zijn twee dochters en zoon, vertelden erover bij het afscheid. Jan nam de zaken zoals ze kwamen, was in zekere zin laconiek. In zijn eigen omgeving, omringd door zijn geliefde vrouw is hij heen gegaan. Op 14 oktober vond het afscheid plaats in de aula van crematorium Iepenhof. De gedachtenis aan Jan zij familie en vrienden en allen die Jan hebben gekend tot zegen.
Ds. Marco Visser

In memoriam
11 oktober overleed Pia van de Berg- van der Windt in het hospice waar zij enkele dagen verbleef, op de leeftijd van 90 jaar. Zij woonde aan de Roland Holstlaan. Pia was een hartelijke en lieve vrouw die onder Gods vleugels schuilde. Zij leefde en stierf in vol vertrouwen op haar Heer. Samen met haar man Jur die in 2010 overleed, leefde zij het ‘gewone leven’ met vreugde en verdriet, geboorten en overlijdens, oorlog en vrede. Ze bezocht de kerkdiensten en was een vaste gast op de sociëteit. Op de maaltijden in de kerk was ze vaak present. In haar lange leven zong zij van harte vele soorten liederen zoals daar zijn de ‘afwasliederen’, de feest-, dank- en slot-liederen. En vanzelf het geestelijke lied. Lied 377 ‘Zoals ik ben, kom ik nabij, o Lam van God, ik kom’ droeg zij om in haar hart. Liederen die haar kracht gaven en versterkten. Toen Jur overleed zei ze: ‘Ik kijk vooruit.’ Het was een dappere moeder zoals op de rouwkaart stond. In de dienst werden parallellen getrokken met de dappere Ruth. In en door het leven van Ruth zie je hoe Gods hand werkt in het gewone leven. Het schuilen onder Gods vleugels (Ruth 2:12) krijgt handen en voeten (Ruth 3:9). Ruth haar leven geeft uitzicht op Gods toekomst en zo het leven van Pia met haar levensinstelling. Zij ontving Gods zegen en heeft die doorgegeven waarvoor wij God danken. Zaterdag 17 oktober vond de dankdienst plaats in de aula van begraafplaats Iepenhof. Wij bidden familie en vrienden en allen die Pia hebben gekend Gods kracht en liefde toe.
Ds. Marco Visser



Zondagen 8 en 15 november
De hoofdlezingen komen uit het Oecumenisch leesrooster, te weten zondag 8 november Jesaja 48: 17-21 en zondag 15 november Ezechiël 34:11-17.
Ds. Marco Visser

Gedachtenis
Op zondag 1 november 2020 herdachten wij de gemeenteleden van wijkgemeente Vierhoven die in de periode oktober 2019-oktober 2020 zijn overleden. Hun namen staan deels in Kerkblad 18 en deels in dit Kerkblad. 
Wij noemen: 
Harmen Klaas Cuperus 72 29-09-2020
Maria Helena Hendrika Pruijssers-Esser
                                                 96 08-10-2020
Jan Daniel de Hertogh 87 10-10-2020
Pieter de Keyser 90 14-10-2020
Aimée Fredérique Crans-Buné 71 16-10-2020
Elzo Pieter Zantingh 73 20-10-2020.

Diaconale collecte op 8 november.
De wijkgemeente heeft voor 2020 doelen gekozen voor een aantal diaconale collectes. Voor negen collectes bepaalt de diaconie zelf een doel. De wijkgemeente koos onder andere voor Stichting Gezinshereniging Vluchtelingen Delft, waarvoor op 8 november wordt gecollecteerd. Deze stichting wil het samenbrengen van gezinnen van vluchtelingen financieel mogelijk maken. Zij beheert en vult een fonds door het werven van donaties en giften, legaten, eigen inzamelacties; alles wat geld oplevert. Ze werken daarbij nauw samen met Participe/Vluchtelingenbegeleiding Delft, dat aanvragen verzorgt van vluchtelingen die als statushouder in Delft zijn komen wonen en toestemming hebben om hun gezin over te laten komen. Zij vergoeden de goedkoopste tickets van vluchtelingen, die zelf geen geld hebben. De bijdrage is een gift. Deze collecte wordt door de diaconie van harte aanbevolen. 
De diaconie

Kanalen staan open als altijd
Voor de een is dit berichtje een open deur, voor de ander mogelijk een eyeopener. Wilt u/ wil jij een pastoraal bezoek dan kun je me mailen (mvisserabc@gmail.com) of bellen (015-2577147) voor een afspraak. Vanzelf kan je me aanschieten in de kerk. 
Ds. Marco Visser

Amnesty-brieven schrijven heeft resultaat!
Deze zomer schreven we voor zorgpersoneel in Guatemala. Daar is nu positief nieuws over: De inspanning van de mensenrechtenombudsman heeft bewerkt dat alle 46 werknemers hun achterstallig loon hebben ontvangen. Daarnaast wordt gewerkt aan het tenietdoen van hun ontslag en verbetering van arbeidsomstandigheden.
Deze maand schrijven we voor Baradine Berdei Targuio, de gevangen genomen voorzitter van de mensenrechtenorganisatie in Tsjaad en voor Jehovagetuige Dennis Christensen in Rusland, die zes jaar gevangenisstraf kreeg omdat zijn religieuze groepering extremistisch zou zijn. De derde brief schrijven we voor Roberto Carlos Pacheco uit Peru, vermoord vanwege zijn strijd als milieuactivist tegen illegale mijnbouw in het Amazonegebied. We vragen de autoriteiten in Peru deze moord te onderzoeken. De vaste briefschrijvers krijgen de brieven toegestuurd. Als u ook mee wil schrijven, stuur dan een email naar evert.vanbokhorst@gmailcom
Anneke Schipper en Evert van Bokhorst

Joden en christenen aarden naar dezelfde Vader
Onder dit kopje besteden David Knibbe en ondergetekende aandacht aan enkele boeken van joodse schrijvers. Als eerste noem ik Pinchas Lapide (1922-1997). Deze Joodse theoloog had het Nieuwe Testament bestudeerd en zette zich in voor de joods-christelijke dialoog. Een serie boekjes verscheen in de loop der jaren van zijn hand. In leerhuizen in heel het land werden ze bestudeerd. In ‘Is dat niet de zoon van Jozef?, Jezus in het hedendaagse jodendom’ wil Lapide de diepe verwantschap onderstrepen tussen joden en christenen. Die verwantschap is te vinden in de dogmatiek, exegese en uitlegkunde maar nog meer is het een verwantschap van geest en ziel. Die zielsverwantschap bestaat onder andere in het geloof in de ene God de Vader, in de verwachting van zijn heil, in de onwetendheid betreffende zijn goddelijke wegen, in het besef dat wij Hem toebehoren, nooit Hij ons. In het hoofdstuk ‘De Hebreeuwse literatuur’ ziet Lapide hoe schrijvers ‘Jezus proberen thuis te halen’, weg van de christenen die het kruis omdraaiden en er een zwaard van maakten. In het volgende hoofdstuk over ‘Het Israëlische onderwijs’ staan citaten van kerkvaders waar de honden geen brood van lusten. De joden ageren niet tegen Jezus maar tegen de ‘christologie van de oerkerk’. Het derde en laatste hoofdstuk ‘Rabbijnen over Jezus’ begint ermee dat Jezus zelf dertien maal ‘Rabbi’ genoemd wordt in de evangeliën. In de Talmoed wordt Jezus amper genoemd en dat komt omdat de kerk Hem onjoodse trekken heeft gegeven en tot werktuig maakte van een onchristelijk anti-jodendom.’ Lapide houdt ons christenen in dit boekje op liefdevolle wijze een spiegel voor en roept op om te onderkennen dat Jezus een Jood was en dat Jezus zelf zei: ‘Het heil is uit de Joden’ (Joh 4:22). 
Ds. Marco Visser

Het stukje van ds. David Knibbe in deze serie, ‘Ich und Du’, vindt u op de pagina’s van de wijkgemeente Immanuel.

Bedankjes
Alie Spies bedankt u allen voor de bloemen en de kaart die ze van de gemeente mocht ontvangen. 
Haar nieuwe adres: De Oude Haven, afd. 3B, Oosthavenkade 56, 3134 NX, Vlaardingen. 
Ds. Marco Visser

Hierbij willen we iedereen bedanken voor de felicitaties, bloemen en mooie kaarten die we mochten ontvangen voor ons 50-jarig huwelijk op 21 oktober 2020. Ondanks het coronatijdperk hebben we er een mooie dag van kunnen maken.
Bram en Jeannette de Ruiter–Bolderheij 

Mijn hartelijke dank voor het prachtige bouquet en de lieve kaarten die ik mocht ontvangen!
Vriendelijke groet,
B. de Waal-Bouwman

Giften
€ 20,00, € 20,00 en € 50,00 voor de Voedselbank van resp. N.N. C.K. en NN. Hartelijk dank.
Ds. Marco Visser

Bibliotheek
Het boek ’Elke morgen nieuw’, geeft een inleiding in de gedachtewereld van duizenden jaren jodendom. Uitgave van de Folkertsma stichting en te lezen via onze Vierhovenbibliotheek. Interesse? Laat het even weten via cjgpwnolten@ziggo.nl
Cees Nolten Vierhoven Bibliotheek

Inleverdatum kopij
Uw bijdragen voor het volgende nummer kunt u uiterlijk maandag 9 november mailen naar wijkredactie.vierhoven@gmail.com. Hierin komen de zondagen 22 en 29 november.